Who let the dogs out??

Schat, waar gaat dat team-uitje vanavond eigenlijk ook alweer naartoe? "Naar het plaatselijke uitvaartcentrum lieverd" zegt ze. Ik moet zeggen, een verrassende keus is het wel. Misschien is het beroepsdeformatie, want ze gaat met een zwerm verpleegkundigen & dokters-assisten- ten de grande tour doen, door deze eindbestemming voor vele Spijkenezen. Gelukkig kan je
ook via de site een virtuele tour doen, zodat ik eens kan bekijken wat ze zoal gezien moeten hebben hedenavond. Zo is daar de aula, de kapel, de urnen-lounge maar veel interessan- ter zijn natuurlijk de aflegplaat, de uitgebreide kistencollectie en zoals hiernaast afgebeeld; de "doe-het-zelf" ruimte. Hier mag je onder begeleiding de overledene zelf wassen en verzorgen. (Ik wist niet dat het kon) Volgens de plattegrond is er geen cremette aanwezig, dus helaas geen demonstratie met de oven. De rondleiding zal wel volgens de traditie zijn afge- sloten met een kopje koffie en een plakje cake.

Vandaag zijn mijn portomonee en mobiele telefoon gestolen. Op mijn werk notabene! aan het einde van de ochtend wilde ik iets gaan halen voor de lunch, toen mijn portomonee niet meer in mijn tas bleek te zitten. Eerst denk je nog dat je hem misschien toch vergeten bent mee te nemen, maar een telefoontje naar huis maakte duidelijk dat ik hem toch echt bij mij zou moeten hebben. Toen later ook mijn mobieltje weg bleek te zijn, werd de omvang van de diefstal duidelijk. Gewoon beroofd tijdens mijn werk, toen ik even achter de balie zat om de telefoniste af te lossen. De tas op mijn kantoor bleek een makkelijke prooi voor een vreemde figuur die kort over de gang had gelopen. Ik werk in een openbaar gebouw en er lopen de hele dag, voortdurend mensen over de gang, naar het aangrenzende project. Achteraf bleek deze figuur daar niet geweest te zijn, maar was hij blijkbaar op zoek naar makkelijk te scoren eigendommen van anderen. Mijn bankpassen weg, rijbewijs weg, wat geld verdwenen en nog allerlei andere pasjes foetsie van minder acuut belang. Daarnaast mijn mobiele foon, dus die ook meteen geblokkeerd, naast eerder al de bankpassen. Wat een rompslomp heb je dan meteen. Dan naar de politie om aangifte te doen. Even bekomen van deze brutale en onrechtvaardige daad. Daar sta je dan toch even raar van te kijken en het gevoel is nu vooral frustratie!!

Rik heeft het; de X-factor!!

Een tijdje geleden was een verge- lijkbaar apparaat in het programma Kopspijkers te zien. Ik ben geen spelletjesmens, maar dit vind ik dan weer wél heel leuk. Offer je vinger- top op en dan maar afwachten wie van de vier shock deze keer krijgt..... Place your bets please... 25% kans!!

Hier de details en de prijs.

Puistjes..... die moet je uitdrukken, ook de politie! (via)

Soms vind ik een web-log best verrassend. Neem nou de web-log van Poldergeist. Hij zit in bad in een sauna op Ameland met vriendinnen & is fan van Celine Dion. Kijk en oordeel zelf.

Vanmorgen wat familie-kiekjes gemaakt in de ochtendzon. Zijn het geen schatjes!?

Ik trek het allemaal weer in, mijn optimistische uitspraken van gisteren. Wát een belachelijk programma is het Song- festival toch geworden zeg! En ik zeg dat niet omdat ik een slechte verliezer ben en Re-Union op een 20ste plaats is geeindigd, of omdat een super dom liedje dat nog vals werd gezongen ook, Rusland op een elfde plaats bracht. Om maar te zwijgen over "In the disco" van Deed, die het tot een bedroevende 9e plek bracht met zo'n k*t-nummer. Het waren mijn eerste woorden na de uitzending: "Dit ga ik dus nooit meer bekijken, wát een achterlijke vertoning!" Meteen herinnerde ik mij dat ik deze woor- den al eens eerder had geroepen, maar ik was er in mijn enthousiastme over Re-Union tóch wéér ingestonken. Dom. Ik had zelf ook een lijstje bijgehouden tijdens de voorstelling en ik had de inzending van de Ukraïne ook bij mijn kanshebbers staan, dus over de winnaar kan ik het wel eens zijn. Want laten we eerlijk zijn; zing een up-tempo liedje, het hoeft geen muzikaal hoogstandje te zijn, voer het uit met veel energie, val op door dans en kleding en je bent kans- hebber. Dat was ook het geval bij de inzendig van Turkije. Nederland had dáárop blijkbaar massaal gestemd. Naast alle overduidelijke en zéér irritante vriendjespolitiek bij het toeken- nen van de stemmen, stoor ik mij aan het veel te grote deelnemersveld. Allerlei landen lijken plotseling bij Europa te horen. Nee, ik ben het kontakt gisteren volledig kwijt geraakt met het ooit zo spannende songfestival. De tijden dat we met het hele gezin voor de buis zaten, het orkest nog speelde en de dirigent nog even vriendelijk naar ons knikte, voordat hij inzette, zijn alweer lang vervlogen tijden. "Dinge-dong al die nachten...." Dat komt nooit meer terug!

Vanavond weer het Eurovisie Songfestival. Onze inzending, Re-Union, maakt wat mij betreft een goede kans op een hoge eindnotering. Ik ga toch zeker voor een plaats bij de beste 5. Ook sluit ik niet uit dat we vanavond gewoon winnen!