Welkom op XOOX.NL

Soms moet je bepaalde zaken van tevoren zeker weten. Bijvoorbeeld wat er moet gebeuren als je dood bent. Eigenlijk ben ik altijd van mening geweest begraven te willen worden, ik denk dat mij het idee dat je wordt ver- brand in een soort pizza-oven niet erg aansprak. Later besef je dat het meer gaat om het ritueel, want ik heb veel meer met een begrafenisritueel dan met een vaak wat kille en lege crematie. Ook heb ik ooit gedacht om in ieder geval begraven te willen worden zolang de kinde- ren nog jong zijn. Dan is er een mooi ritueel en een plaats om nog eens op bezoek te kunnen. Intussen heb ik mede door de verhalen die ik op het werk tegenkom, mijn mening hierover wel gevormd. Ik wil dus met alle zekerheid gecremeerd worden. Dat vind ik wel zo effi- ciënt en het spreekt mij intussen ook meer aan dan langzaam ontbinden in een kist onder de grond. Zeker na het egel-verhaal. Maar ik wil dan wel een soort ritueel dat ook bij een begrafe- nis wordt gehouden. Mijn as kan dan netjes in een urn worden gedaan, maar ik wil wél een ge- denkplaats. Ik heb begrepen dat dit mogelijk is, dat je urn wordt begraven en er bijvoorbeeld een gedenksteen op komt te liggen. En dan kunnen de nabestaanden ook nog wat met mijn as doen als ze dat willen. Pas hoorde ik iemand vertellen dat hij wat as van zijn overleden va- der in een ring had laten smeden. Wat mij betreft is alles goed, al zou ik mijn twijfels wel wat hebben als iemand mijn as op zijn schouder, borst of bil laat tattoëren. Maar het mag wat mij betreft allemaal. En dan de muziek. Ik heb deze week eens in mijn muziekarchief gekeken, maar ik was niet erg in stemming voor stemmige muziek. Al langer wil ik een cd klaarleggen voor het geval dat. Maar misschien is het juist beter dat de nabestaanden de muziek uitkiezen. Hiermee ben ik nog niet helemaal klaar, misschien dat ik slechts één verzoekje achterlaat: Melodramma van Andrea Bocelli. Zo, da's eruit. Nu maar hopen dat het nog zo'n 40 jaar duurt.

Begin nooit te vroeg met een eikelpiercing...

Ik heb het gehaald; mijn 8ste medaille voor de zwemvierdaagse...

We hebben allemaal wel eens een k*tdag...
Maar het is wél mooi weer...

Ik krijg de indruk dat de vertaalmachine op de site
van Heitink nou niet bepaald betrouwbaar is...

Vanavond zagen we een egel liggen in de goot langs de stoep. Hij ademde nog wel maar in een wond krioelde het van de maden, vliegen en ande- re beestjes. Het arme dier werd feitelijk langzaam opgegeten. Omdat ik aanneem dat zoiets een pijn- lijke dood kan zijn, heb ik het beest opgepakt met een schepnet en in het water laten verdrinken. Het duurde maar even en toen werd het stil. Ik hoop maar dat ik er goed aan heb gedaan, want zielig vind ik het wel. Ik hoop dat je er niet veel van hebt gemerkt en uit je lijden bent verlost. Vaarwel!

Britney heeft een nieuw hondje. Zoals je kunt zien heeft het hondje op de foto hierboven een andere kleur dan haar nieuwe mormel, waarover meteen alweer ophef is. Of de verkleuring komt door bepaalde handelingen, dat sluit ik niet geheel uit. En er is goed nieuws voor men- sen die bang zijn voor de bekende, maar o zó genante situaties waarin een geile hond staat
"aan te rijden" tegen je been, met zijn joekeloekes zwiepend in het rond. Er is nu een chip in
te brengen die een half jaar voorkomt dat uw hondebeestje niet meer zo geil wordt. Zowel uw reu als het teefje worden daarmee het seksuele zwijgen opgelegd. Da's dus mooi. Nu nog
zo'n chip voor 'den seksueel ongeremde mensch.' En zo'n chip is dus niks voor Britt's hondje.

Het stomme van een mooi en goed uit- gevoerde illusie is dat het zó ongeloof- lijk kan zijn, dat het gewoon jammer is als je de truuc door hebt. Toen ik voor het eerst David Copperfield zag opstij- gen en wegvliegen, was ik behoorlijk onder de indruk. Natuurlijk weet je wel "dat het helemaal niet kán..." maar je hersens registreren op zo'n moment, waarop je er nog geen verklaring voor kunt vinden, toch een soort wonder. Ofwel; een illusie! Helaas blijkt ook
nu weer een heiligverklaring van meneer Copperfield in de kast te kunnen blijven liggen, want hier kun je zien hoe deze truuc in zijn werk gaat. En zo zijn we dan alweer een illusie armer...

Sushi, iemand ??

Ik was gelukkig op tijd terug van de zwemvierdaagse. Nu gaat het hier tekeer!!