De compleet vernieuwde, moderne weblog met dezelfde functionaliteit die je gewend bent.
Onderweg naar het werk zag ik vanmorgen op het terrein van de Vulcaanhaven in Vlaardingen Oost een dikke rookontwikkeling. Passerend kon ik tussen de gebouwendoor een aantal brandweer- wagens zien staan, bezig met bluswerkzaamheden. Vanuit mijn werkplek was de rook duidelijk zichtbaar en een half uur bleef het hevig roken. Rond 09:00 leek de brand onder controle. Het is altijd weer spannend zo'n brand in een gebied met veel brandbare en explosieve stoffen. Vandaag was er gelukkig geen evacuatie nodig. 
Tegenwoordig rijdt op het traject Rotterdam C.S. - Vlaar- dingen de nieuwe sprinter. Een fijne trein met een mooi interieur en een duidelijke aanduiding van tijdstip van aankomst op de stations op het traject. De sprinter is een stoptrein. Op dit traject rijdt echter ook de Spitspen- del; deze trein stopt naast Rotterdam C.S, alleen op Schiedam centrum en Vlaardingen centrum. Dat is dus lekker snel om op het werk te komen. Nu heb ik de af- gelopen week al twee keer meegemaakt dat die snelle pendeldienst een machinist treft die niet in de gaten heeft dat hij op de tussenliggende stations moet doorrijden. Ooit riep er een conductrice tegen de machinist, toen hij dreigde te stoppen op Vlaardingen Oost, doorrijden! De trein maakte weer vaart en ik haalde mijn verbinding naar Gouda op R'dam C.S. Nu echter gaat het telkens verkeerd, want als die machinist van de laatste tijd op een tussenliggend station stopt, stop hij ook op de andere. Bang dat er iemand is ingestapt voor het volgende station maar deze ziet voorbijrazen als deze nep-stoptrein plots weer spitspendel is geworden. Door deze dommig- heid dreig ik telkens mijn aansluiting te missen, en met mij meer reizigers. Pas kwam er al iemand naar de cockpit lopen en riep de machinist ter verantwoording. Ik voorspel nog eens een rel in de trein. Ik kan mij dan ook nog steeds niet voorstellen dat dit salaris werkelijk klopt. 
Vanmorgen zie ik op het achterblad van Metro, de advertentie voor een nieuw tandenpoets-on-the-go product: Brush Aways. Een soort vingerhoed-achtig-polijst-vijltje, waarmee je even snel de laatste etensresten kunt verwijderen en je gebit weer laat stralen. Weer zo'n zinloos product dat gedoemd is om helemaal te mislukken. Hadden we lang geleden niet de kauwborsteltjes? Kent u ze nog, die zachte tandenborsteltjes zonder steel, die je gewoon in je mond moest laten rondzwerven, terwijl je erop kauwde. Ik weet nog goed dat ik er eens eentje uitprobeerde en meteen de plastic haren voorzien van mintgeur vast had zitten tussen mijn kiezen en in het tandvlees. Tot bloedens toe kauwde ik mijn tanden en kiezen schoon en dat was een allesbehalve fijn gevoel. Volgens mij zijn die dingen nooit een succes geworden, want ik kan er geen afbeelding meer van terugvinden op internet. Nu dit, zo'n soortgelijk volstrekt overbodig product. Dit duidt toch wel op doorgeslagen welvaart. Nee, ik denk dat het helemaal niets gaat worden deze on-the-go tandencleaner. Gewoon poetsen! 
Gisteren ontstond er een gesprek met mijn vrouw over vroeger. Vroeger, toen ik als jongen van 7 of 8 jaar oud met mijn eerste (blauwe) transistorradio in bed op zoek ging naar engelstalige radiostations op de middengolf. Wat was dat een spannend avontuur, zo zoeken over de frequenties en allerlei verre stations te ontvangen. Ik voelde toen een spanning alsof ik zelf aan het uitzenden was. Omdat ik in die tijd vaak op vakantie ging naar Engeland en dus heel goed wist hoe ver weg dat land is, was een engelse zender ontvangen heel bijzonder voor mij. Uiteindelijk bleef ik vaak hangen bij de meest populaire engelstalige middengolfzender: Radio Luxembourg. Grappig om te horen dat mijn vrouw ook vaak heeft liggen luisteren naar dit station dat tenminste populaire muziek uitzond. Radio Luxembourg is helaas ter ziele, maar wat waren dat mooie tijden. Mijn liefde voor het radiomaken en uitzenden was geboren en is nooit meer over gegaan. Nog even zette ik de knop van mijn wekkerradio op AM en schoof ik nog even langs de frequenties. Nog steeds leuk, maar niet meer zo spannend als 30 jaar ge- leden. Dan toch maar weer op FM gezet, zodat de wekker zou afgaan op het nieuws van 07:00 uur. Mijn vrouw lag intussen te slapen. Met een hoofd vol mooie herinneringen viel ik in slaap. 
Koning Mohammed VI van Marokko heeft meer dan 7000 gevangenen gratie verleend wegens de besnijdenis van zijn zoon, kroonprins Moulay el Hassan. De islamitische ceremonie vond plaats in Fes, circa 200 kilometer ten oos- ten van de hoofdstad Rabat. Vanwege de ,,blijde gebeurtenis'' van de besnij- denis van het jongetje, die volgende maand twee jaar wordt, herkregen 7.179 gevangenen hun vrijheid of werd hun straf verminderd. Bron: Metro.
In Nederland hebben vele gevangenen een gratieverzoek ingediend bij de koningin, wegens haar 25 jarig jubileum als staatshoofd. Vanaf 1909 zou er "maarliefst" elf keer gratie verleend zijn, en dat is blijkbaar reden om nu te hopen op een positieve reactie. Ik zou zo zeggen; verwacht er niet teveel van. Bovendien moeten wij in ons land eerst nog maar eens criminelen in de gevangenis zien te krijgen. Update: Of ze binnen zien te houden. 
Het zou een nieuwe rage moe- ten worden; de